دل تنگ م برای خانه ام....

بهانه ی نوشتن زیاد دارم و بهانه ی ننوشتنهایم فقط یکی است و آن دلتنگی است.صبح با بغض بیدار شده بودم خواب مرد را دیدهبودم با صدای ارامی گفته بود بنویس گفته بودم کلمه ها فرار می کنن نمی تونم دستهای م را گرفته بود و گفته بود من می گم بنویس....روزم کشیده بود به شلوغی و خستگیغروب به طعم زغال اخته.پاییز است.پاییز لعنتی....