گذشته رو رها کن....

دلم می خواهد بنویسم از بوی عطر بهار نارنج..... از صدای گرم معین بنویسم....از این روزهای پر از دلهره ی پر از التماس.....از تولدم....از خاطره های نوجوانی...از صندلی سورمه ای توی حیاط....از تصمیم های بزرگ و کوچکی که می گیرم ....از هوای خنکی که از پنجره کوچک اتاقم می وزد....از صدای جیر جیرک های تو حیاط....از صدای خنده های او....از او....او....اما کلمه ها خودشان را قایم کرده اند پشت دلتنگی و می توانم فقط بنویسم که معین دارد هوار می زند که گذشته رو رها کن.....گذشته رو رها کن...